Konur og hvað þær eiga ekki rétt á

Þó svo að mér þykji flest við Sierra Leone heillandi og eða áhugavert.                                 Þá þykjir mér ekki mikið til koma í farmkomu margra karlmanna hér, þá sérstaklega í samskiptum við kvennmenn.

Ef ég geng ein heiman frá mér og á markaðinn sem er u.þ.b eins kílómetra spölur, Þá er ég ávörpuð eða stöðvuð að minnsta kosti 20 sinnum af mismunandi mönnum á aldrinum 15-60 ára sem viljja allir það sama kynnast mér betur og verða “vinir” mínir. Ástæðurnar eru þó mismunandi en þær algengustu eru þær að ég er hvít =peningar, ég er ung, ég er ein að ganga og svo sú lang algengasta ég er kvenkyns.

Sumir hætta að tala við mig þegar ég bið þá um það en flestir verða bara enn ákafari og ýmist elta mig uppi, láta vini sýna umkringja mig svo ég fari síður eða verða mjög reiðir yfir því að ég virði ekki reglur samfélagsins um að konur séu undirgefnar körlum.

Um daginn fékk ég nóg þegar ég var að labba ein heim og ungur maður ávarpaði mig nokkuð ósmekklega (ekki sá fyrsti þann daginn) og hellti mér yfir hann á íslensku þegar ég hafði lokið máli mínu og stunsaði burt þá heyri ég klappað, þá voru nokkrar eldri konur þarna í kring sem höfðu fylgst með samskiptunum og svona ánægðar með mig að svara fyrir mig. Það er víst ekki algengt.

Ummæli sumra og nöfn eiga þó til að vera brosleg  og á ég oft erfitt með halda andliti þegar þeir spjalla við mig. Einn spurði mig hvort ég væri til í að verða hans passonte friend og svo hitti ég ungan mann sem er kallaður Dúlli  á dögunum.
Svo er það sú  staðreynd að þó svo þessir menn væru með aðlaðandi hegðun þá hefði ég samt ekki neinn áhuga á vinskap þeirra vegna kynhneigðar. ´Ég held hjálpI mér eins mikið og það hamlar. Ég þarf þó ekki að þykjast hafa ekki áhuga þar sem áhuginn er aldrei fyrir hendi.

Kvenréttindabaráttan í samfélaginu  hér er bara rétt að hefjast þá sérstaklega í málefnum sem varðar ungar konur og stúlkur. Fyrir mig að koma inn í þetta samfélag frá landi þar sem báráttan er mun lengra á veg kominn er frekar erfitt. Hér ætlast margar konur til þess að ég sætti mig við hvernig málefni kvenna standa hér. Það sem kom mér mest að óvart er að það eru ekki ungu konurnar á mínum aldri sem virðast ekki hafa neinn baráttuanda. Þær virðast vera með .að á hreinu að svona sé staðan svona hefur hún verið lengi og það er of mikill vinna til að breyta henna og þýðir ekki að streitast á móti þær verða alltaf barðar niður. Kvenrettindabáráttu konur hér eru konur yfir þrítugu sem hafa fengið nóg af stöðunni og vilja bjartari framtíð fyrir sínar dætur.

Á mörgum stöðum í landinu viðgengst enn umskurður unglingsstúlkna þó það sé bannað með lögum. Þetta er hlutur sem ég hélt að væri löngu liðið vandamál allstaðar í heiminum.
Umskurðurinn fer fram þegar stúlkurnar eru orðnar kynþroska og er þetta mikill  fagnaðarviðburður og athöfn að þessu loknu þá er stúlkan talinn gjafvaxta. Umskurður kvenna getur haft mjög mikill áhrif á líf þeirra oft kemur sýking í skurðinn auk þess sem konurnar geta átt erfitt með að fæða.

Watta litla  eins og hálfs árs sem býr með okkur er þegar orðinn vinsæl hjá karlpeningnum og hefur nú þegar fengið bónorð í fleirtölu. Sem betur fer kann hún enn ekki að segja já ,auk þess sem mamma hennar ætlar sér ekki að gifta hana. En því miður er það ekki alltaf raunin. Stúlkur hér eru oft lofaðar 10-15 ár fram í tímann þegar þær eru eins –þriggja ára gamlar, Oftast eru biðlarnir 25-40 árum eldri en þær.

Heimilisofbeldi er nýtt hugtak í Sierra Leone og fræðsla um það rétt að hefjast. Á ráðstefnu sem við sátum á fyrir nokkrum vikum þótti mönnum mjög merkilegt hvað það er margt sem telst til ofbeldis og sumir voru að átta sig á í fyrsta skipti að orð geti talist til ofbeldis. Enn og aftur er ég að átta mig á hvað ég veit í raun rosalega lítið um heiminn og það er óþægilegt að finna eitthvað sem þú hefur aðeins heyrt af á eigin skinni.